| yo |
Yo asusto a mi hermano en la oscuridad.
Jag skrämmer min bror i mörkret.
|
| tú |
Tú asustas al gato.
Du skrämmer katten.
|
| él |
El perro asusta a los niños.
Hunden skrämmer barnen.
|
| nosotros |
Nosotros asustamos a los pájaros.
Vi skrämmer fåglarna.
|
| vosotros |
Vosotros me asustáis con esa máscara.
Ni skrämmer mig med den där masken.
|
| ellos |
Los truenos asustan a mi perro.
Åskan skrämmer min hund.
|
| Pretérito perfecto |
Yo te he asustado.
Jag har skrämt dig.
|
| Pretérito indefinido |
Yo asusté a mi padre ayer.
Jag skrämde min pappa i går.
|