| yo |
Yo supongo que tienes hambre.
Jag antar att du är hungrig.
|
| tú |
Tú supones demasiadas cosas.
Du antar för mycket.
|
| él |
Él supone que es tarde.
Han antar att det är sent.
|
| nosotros |
Nosotros suponemos que va a llover.
Vi antar att det kommer att regna.
|
| vosotros |
Vosotros suponéis lo peor.
Ni antar det värsta.
|
| ellos |
Ellos suponen que estás en casa.
De antar att du är hemma.
|
| Pretérito perfecto |
Yo siempre lo he supuesto.
Jag har alltid antagit det.
|
| Pretérito indefinido |
Yo supuse que estabas enfermo.
Jag antog att du var sjuk.
|