| ich |
Ich funkle an ihn wütend ___.
Jag stirrar ilsket på honom.
|
| du |
Du funkelst an mich böse ___.
Du stirrar ilsket på mig.
|
| er/sie |
Sie funkelt an ihren Bruder ___.
Hon stirrar ilsket på sin bror.
|
| wir |
Wir funkeln an den Schiedsrichter ___.
Vi stirrar ilsket på domaren.
|
| ihr |
Ihr funkelt an mich schon wieder ___.
Ni stirrar ilsket på mig igen.
|
| sie |
Sie funkeln an den Lehrer ___.
De stirrar ilsket på läraren.
|
| Perfekt |
Ich habe ihn nur stumm angefunkelt.
Jag har bara stirrat ilsket på honom under tystnad.
|
| Präteritum |
Ich funkelte an den Fahrer zornig ___.
Jag stirrade ilsket på föraren.
|