| ich |
Ich knurre wie ein Bär.
Jag morrar som en björn.
|
| du |
Du knurrst jeden Morgen vor dem Kaffee.
Du morrar varje morgon innan kaffet.
|
| er/sie |
Er knurrt den Briefträger an.
Han morrar åt brevbäraren.
|
| wir |
Wir knurren zum Spaß wie Löwen.
Vi morrar som lejon på skoj.
|
| ihr |
Ihr knurrt ja schon wieder.
Ni morrar ju igen.
|
| sie |
Sie knurren die fremden Hunde an.
De morrar åt de främmande hundarna.
|
| Perfekt |
Ich habe vor Ärger geknurrt.
Jag har morrat av ilska.
|
| Präteritum |
Ich knurrte leise vor mich hin.
Jag morrade tyst för mig själv.
|