| ich |
Ich klammere mich an dich.
Jag klamrar mig fast vid dig.
|
| du |
Du klammerst dich an alte Träume.
Du klamrar dig fast vid gamla drömmar.
|
| er/sie |
Er klammert sich an das Seil.
Han klamrar sig fast vid repet.
|
| wir |
Wir klammern uns an die Hoffnung.
Vi klamrar oss fast vid hoppet.
|
| ihr |
Ihr klammert euch an den Felsen.
Ni klamrar er fast vid klippan.
|
| sie |
Sie klammern sich an ihre Mutter.
De klamrar sig fast vid sin mamma.
|
| Perfekt |
Ich habe mich an den Ast geklammert.
Jag har klamrat mig fast vid grenen.
|
| Präteritum |
Ich klammerte mich an das Geländer.
Jag klamrade mig fast vid räcket.
|