| ich |
Ich zwinkere dir heimlich zu.
Jag blinkar i hemlighet åt dig.
|
| du |
Du zwinkerst mir immer zu.
Du blinkar alltid åt mig.
|
| er/sie |
Er zwinkert dem Kellner zu.
Han blinkar åt servitören.
|
| wir |
Wir zwinkern uns lachend zu.
Vi blinkar skrattande åt varandra.
|
| ihr |
Ihr zwinkert euch über den Tisch zu.
Ni blinkar åt varandra över bordet.
|
| sie |
Sie zwinkern den Kindern zu.
De blinkar åt barnen.
|
| Perfekt |
Ich habe ihr nur gezwinkert.
Jag har bara blinkat åt henne.
|
| Präteritum |
Ich zwinkerte ihm zum Abschied zu.
Jag blinkade åt honom till avsked.
|